موضوع: یک فرصت تاریخی برای انتقال میدان نبرد به قانون اساسی ایران
چهارم آوریل 2026
آقای رئیسجمهور محترم،
نوروز، سال نو ایرانی — که در سیزدهمین روز خود با سیزده به در و خروج خانوادهها به دامان طبیعت به پایان میرسد — به یک حوزه فرهنگی گسترده تعلق دارد که از تاجیکستان تا سواحل مدیترانه امتداد دارد. این جشن، ریشه در نوسازی، آشتی و وعده آرام یک آغاز تازه دارد. این فصل نوزایی اکنون با دو مناسبت مهم در سنت یهودی – مسیحی همزمان شده است: عید پاک (ایستر) به عنوان نماد تولد دوباره و امید، و عید پسح به عنوان نماد رهایی و جستجوی همیشگی انسان برای آزادی.
همزمانی این سنتها صرفاً یک تقارن تقویمی نیست — بلکه یک لحظه نادر اخلاقی و فرهنگی است. لحظهای که ما را نه به سمت تعارض، بلکه به سوی امکانها؛ نه به سوی تفرقه، بلکه به سوی آرمانهای مشترک انسانی سوق میدهد. در چنین فضایی است که این پرسش مطرح میشود: ایالات متحده، تحت رهبری شما، چگونه میتواند این لحظه را به مسیری برای صلح، ثبات و شکوفایی پایدار — برای مردم ایران، آمریکا و اسرائیل — تبدیل کند؟
این جنگ، با وجود همه خطراتش، یک فرصت نادر و غیرمنتظره ایجاد کرده است — فرصتی برای انتقال میدان نبرد از خلیج فارس به قانون اساسی ایران.
برای دههها، تمام سیاستها — اعم از فشار، مذاکره، تحریم یا حتی تهدید نظامی — به جای علت، صرفاً به علائم پرداختهاند. علت اصلی در ساختار قدرت نهفته در قانون اساسی ایران قرار دارد. تا زمانی که این ساختار تغییر نکند، رفتارها ممکن است نوسان داشته باشند، اما هرگز دگرگونی بنیادین رخ نخواهد داد. هر توافقی موقتی خواهد بود و هر کاهش تنشی قابل بازگشت.
شما پیش از این ابزاری را به کار گرفته اید که هیچ رئیس جمهور دیگری با چنین دقت و شفافیت راهبردی از آن استفاده نکرده است: تحریمهای هوشمند و هدفمند — نه مجازات گسترده، بلکه فشار دقیق بر تصمیم گیرندگان.
اکنون میتوان این ابزار را در خدمت یک هدف روشن و تاریخی قرار داد:
نه فروپاشی نظام.
نه جنگ بیپایان.
بلکه تحول قانون اساسی.
تحریمهای هوشمند میتوانند پیامی ساده و غیرقابل تفسیر به نخبگان حاکم منتقل کنند:
رفع فشار از مسیر امتیازات موقت حاصل نخواهد شد.
رفع فشار تنها از مسیر تغییرات ساختاری امکان پذیر است.
به طور مشخص، از طریق تشکیل مجلس مؤسسان — نهادی که به مردم ایران اجازه دهد توازن قدرت را در چارچوب نظام خود، به صورت مسالمت آمیز و مشروع، بازتعریف کنند.
این مداخله نیست؛ بلکه هم راستایی با ثبات بلند مدت منطقه و خواست طبیعی مردم ایران است.
یک ساختار متعادل شده در قانون اساسی ایران، به طور طبیعی موجب کاهش گسترش ایدئولوژیک، کاهش تنشهای منطقهای، و گشایش مسیر عادیسازی اقتصادی خواهد شد — نهتنها با ایالات متحده، بلکه با کشورهای همسایه. چنین تحولی ایران را از منبع بیثباتی به ستون تعادل منطقه ای تبدیل خواهد کرد.
بدون این تحول ساختاری، هر تلاش دیپلماتیک یا نظامی در چرخه ای بی پایان گرفتار خواهد شد — مدیریت میشود، اما حل نمیشود.
اما با تحقق آن، منطقه می تواند از درون به ثبات برسد — از مسیر مشروعیت داخلی، نه فشار خارجی.
آقای رئیسجمهور،
شما همواره به دنبال قدرت، شفافیت و نتیجه بودهاید.
اکنون زمان ارائه هر سه است.
میدان نبرد را تغییر دهید. ساختار را دگرگون کنید. نتیجه را تثبیت نمایید.
تاریخ رهبری را به خاطر خواهد سپرد که به جای یک توافق موقت، یک راه حل واقعی را انتخاب کرد — و یک لحظه بحران را به بنیانی برای صلح پایدار تبدیل نمود.
با احترام،
سهراب چمن آر
نامه به ریٔیس جمهور ایالات متحده امریکا – سهراب چمن ارا
