هدف تاریخ شناخت – دکتر سیدعبدالمجید الهامی

✍️دکتر سیدعبدالمجید الهامی

۲۳ بهمن ۱۴۰۴

هدف از مطالعه تاریخ شناخت رویدادها پیش امده است. در اینجا سره از ناسره بازشناسی می‌شود تا دوباره ناسره تکرار نشود و بر مبنای سره امور پیش رود. بر همین مبنا بنا به گفته ولتر که می گوید: “ملتی که تاریخ خود را نداند محکوم به تکرار آن است.” یا فردوسی می گوید:

  “آن کس نیاموخت از روزگار نیاموزد از هیچ آموزگار.” 

باید از رویدادهای تاریخی آموخت تا مجبور و محکوم به تکرار آنها نشد.

   رویدادهای امروز مملکت ما در عدم شناخت تاریخ خود است. به‌صراحت باید گفته شود، با توجه به اتفاقات تاریخ معاصر و حتی همین مسائل جاری، نشان می‌دهد هیچ آموختنی نزد ایرانیان وجود ندارد و امور بر سیاق و سیکل سابق جاری است.

  تحلیل رویدادهای تاریخ این سرزمین و امور جاری آن باید با بیان انتقادی شدید مواجه شود. همه‌ی امور و رویدادهای تاریخی را باید به تیغ بران تاریخ انتقادی سپرد. وقایع تاریخی با توجه به ماهیت آن یک پدیده‌ی پوزویتسی است. با توجه به اینکه علم تاریخ سیال است و با هر کشف جدید از منابع به تحلیل جدیدی‌تر می‌رسد، خیلی از امور تاریخ و داده‌های ثابت با کشف مدارک یا المان جدید تغییر کرده و خیلی از ثوابت تاریخ گذشته زیر و رو می‌شود.

    حال با توجه به اصل مهم تغییر که در قاموس همه باید باشد. بر مبنای آزاداندیشی و بیان، باید بگویم اصل آزادی حق اظهارنظر، اصلی اساسی است و با هیچ قدرتی از بین نمی‌رود. بر این اساس مهم، باید نقد را پیشه کرد و تاریخ مملکت را مورد نقد قرار دهیم. 

    تاریخ ایران این را به ما آموخته که هر وقت جنبشی بر مبنای ملی‌گرایی واقعی و آزاداندیش بوده و دور از استبداد و فردگرایی، دست به عمل جمعی زده، به تحولات عظیم مثبتی رسیده است. بهترین نمونه‌ی این تحولات، نهضت مشروطه و نفت است.

    جنبشی که با مطالبات صنفی و عدالت‌طلبانه شروع و بر خواست ملی گام برداشت، چگونه به‌وسیله‌ی دو گروه فرصت طلب مانده در تاریخ عقب ماندگی و‌ دیکتاتور گرا، یکی حامیان نظام پیشین و یکی عوامل نظام فعلی، همانند دو لبه‌ی قیچی، نهضت ملی‌گرای آزادیخواه مردم ایران را بریده و در نطفه خفه کرده و برخورد خشنی را بوجود آوردند که خواست مردم نبوده است.

    این امر پیش نیامد مگر به‌واسطه‌ی گروهی که از تاریخ نیاموخت و می‌خواست با گرته‌برداری از تحولات انقلاب ۵۷ و با تقلید از همان شعارهای ۵۷، دست به یک سزارین دروغین بزند و انقلاب در ایران راه بیاندازد؛ انقلابی که پایه آن ریخته نشده پراکنده شد و نهضت مردمی را به مسلخ و مذبح آماده شده از قبل حاکمیت کشاند و سرکوب شد. این عمل عامدانه بود و به این حرکت دامن زده شد.

  امید است در پی تحولات آینده و با درس گرفتن از رویدادها و تحلیل داده‌ها، دست به اقدامات ملی و آزادی و عدالت‌خواهانه زده و عمل شود و از حرکت‌های رادیکالی و تندروی و خشونت طلب دوری شود و به خواسته های معقول اقدام گردد، که هزینه سختی به مردم این مملکت زجر کشیده بیش از این وارد نشود. با حرکت آرام و عاری از خشونت، خیابان که مالکیت آن از ان مردم است به حکومت واگذار نشود.

#تاریخ‌شناسی

#سید_عبدالمجید_الهامی